In goede en slechte tijden..

Iedereen leeft.
Iedereen voelt.
Iedereen lacht.
Iedereen weent.
Iedereen is wie hij is.
Of niet?

In hoeverre zijn wel altijd volledig onszelf in contact met anderen? Wanneer zetten we een masker op? Waarom zeggen we meteen "Goed" als iemand vraagt hoe het met je gaat? Waarom doen we altijd zo hard ons best om onze tekortkomingen of onze gevoelens weg steken voor de anderen?

Iedereen heeft wel eens een mindere dag of een moeilijkere periode. Dat is normaal, want er bestaan nu eenmaal negatieve emoties die kunnen opduiken. Ze zijn een deel van wie je bent. Waarom willen we dat dan hard wegmoffelen? Ik wil op zoek gaan aar antwoorden. Ik weet zeker dat ik geen kant en klare oplossing zal vinden, maar misschien kunnen enkele bedenkingen toch bepaalde patronen verduidelijken..

Denkfouten. Iedereen heeft denkfouten. Ik zal daar later nog verder over schrijven. Maar dus, denkfouten zijn disfunctionele gedachten, foute interpretaties, misvattingen en vooroordelen die kunnen binnensluipen in onze informatieverwerking zonder dat we ons daar bewust van zijn. Als we zoeken naar waarom we onze negatieve emoties verbergen, zijn volgende denkfouten misschien verklarend:
- Als ik laat zien wie ik echt ben, dan zullen mensen weglopen van mij.
- Als mensen mij echt kennen, dan zullen ze niets meer van mij moeten weten.
- Als ik mijn gevoelens laat zien, word ik uitgestoten.
- Als ik mijn gevoelens laat zien, ben ik kwetsbaar.
- Als ik kwetsbaar ben, zullen mensen mij kwetsen of misbruik van mij maken.
- ...

Deze denkfouten kunnen ervoor zorgen dat we onze gevoelens verbergen. Ze zorgen ervoor dat we een masker opzetten wanneer we onder mensen zijn. Of ze leiden ertoe dat we ons opsluiten en isoleren van de mensen rondom ons.

Dit is een antwoord dat kan verduidelijking geven binnen het kader van onze gedachten. Maar misschien moeten we ook nog eens het licht werpen op het niveau van het voelen.

Angst, schaamte, wantrouwen, ... Deze heftige emoties zijn vaak een gevolg van onze denkfouten. Je voelt je slecht, maar je kan er niet over praten en je voelt meteen een gigantische afstand tussen jou en de mensen van wie je houdt. Je wilt wel jezelf zijn, maar je wilt hen niet tot last zijn. Je ervaart angst. Er staat een enorme berg van angst tussen jullie en het lijkt een onmogelijke opdracht om deze berg over te geraken. Je twijfelt aan je vertrouwen in de ander dat deze je niet als last zal ervaren. Zal men mij blijven graag zien in goede en slechte tijden?

Conclusie: als je je niet goed voelt en je hebt de neiging om je masker op te zetten en te doen alsof alles in orde is, sta dan eerst eens stil bij wat je denkt en voelt. Ga op zoek naar mogelijke denkfouten. Laat je lichaam voelen wat het voelt. Kijk naar de berg die voor je staat en omschrijf hem.

Eens je je van al deze zaken bewust bent, kan je ze ook beginnen corrigeren. Als je denkt dat men je in de steek zal laten omdat je je niet goed voelt, besef dan dat dit een denkfout is en bevraag het indien nodig bij de ander.

Leer vertrouwen, want daar gaat het om. Stel je open, laat je kwetsbaarheid zien en laat anderen toe om jou, jouw echte ik, te zien. Want eens je deze berg over bent, zal je merken dat je nog dichter bij die ene speciale persoon staat. Het vertrouwen kan groeien en elke keer dat de angst opduikt, zal de berg verkleinen tot hij uiteindelijk verdwijnt.


Soms ben je blij,
Soms heb je pijn,
Maar het allerbelangrijkste is,
Dat jij gewoon jezelf kan zijn!