Ik heb een writersblock. Er is zoveel waarover ik kan schrijven. Er zijn zoveel thema's die spelen in de maatschappij en die de nood hebben om uitgesproken te worden. Maar ik vind er geen woorden voor.
Herkenbaar?
Soms zit je hoofd volledig vol met gedachten. Het is één grote chaos. Je hersenen laten niet toe om je zinnen af te maken en de ene gedachte overstemt de andere keer voor keer. Je wil alles wat in je omgaat uitschreeuwen zodat iedereen het kan horen, maar je doet je mond open en er komt niets.. Geen woord, geen letter, geen geluid.
Soms voel je wel 10 emoties ineens. Je lichaam geeft je allerlei signalen om te vertellen dat het niet goed met je gaat. Je kan je niet meer concentreren, je krijgt klamme handen, je ademhaling versnelt, je voelt je hart bonzen door heel je lijf. Je kijkt iemand aan, je wilt vertellen wat er gebeurt en poef...alles is weg. Je vind geen enkel woord dat kan omschrijven wat er binnenin jou gebeurt. Je verhaal wordt een blanco bladzijde.
Vrienden, familie, hulpverleners, ... Iedereen geeft je de raad: "Vraag hulp als het nodig is!" Maar hoe vraag je hulp als je niet kan uitleggen waarvoor de hulp nodig is? Hoe vraag je hulp als je dat niet met woorden kan doen? Hoe vraag je hulp als je niet kan zeggen wat je denkt of voelt?
Hoe kan ik schrijven over iets als ik er de woorden niet voor vind? Soms sta je lam geslagen, soms zijn woorden gewoon absoluut niet voldoende om betekenis te kunnen geven aan wat jij ervaart/ziet/hoort/denkt/voelt/... Het schreeuwt vanbinnen, je doet je mond open en opnieuw komt er niets...
Zegt dat niet genoeg?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten